Το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ, Β1 Διεύθυνση Σχεδιασμού Εξωστρέφειας και Συντονισμού Φορέων Εξωστρέφειας αποστέλλει Δελτίο Επιχειρηματικών και Οικονομικών Πληροφοριών, μηνός Ιουλίου 2023
Η ΕΕ εισήγαγε το 2019 το νομοθετικό πακέτο “European Green Deal” με βασικούς σκοπούς, τη μείωση των αερίων θερμοκηπίου κατά 55% το 2030 (σε σύγκριση με το 1990) και την επίτευξη μηδενικού αποτυπώματος άνθρακα το 2050, οι οποίοι είναι πλέον νομικά δεσμευτικοί για τα κράτη-μέλη (EU Climate Law 2021). Το πακέτο περιλαμβάνει τη νομοθεσία Εmission Trading System / ETS (για παραγωγικές επιχειρήσεις εντός ΕΕ) και Carbon Border Adjustment Mechanism / CBAM (για τις επιχειρήσεις εκτός ΕΕ, οι οποίες εξάγουν συγκεκριμένα, καταρχήν, προϊόντα στην ΕΕ).
Ο μηχανισμός ΕTS προβλέπει (σε γενικές γραμμές) ότι οι παραγωγοί συγκεκριμένων κατηγοριών προϊόντων εντός ΕΕ, πληρώνουν για τις εκπομπές άνθρακα που προκαλούν, με σκοπό την στροφή τους προς επενδύσεις καθαρών τεχνολογιών. Στην παρούσα φάση, οι ενεργοβόρες εταιρείες λαμβάνουν δωρεάν δικαιώματα ρύπανσης (μέχρι κάποιου ορίου, προκειμένου να μπορούν τιμολογιακά να ανταπεξέλθουν στο διεθνή ανταγωνισμό) και εφόσον χρειαστούν περισσότερα (κατά τη παραγωγική διαδικασία) μπορούν να τα εξασφαλίσουν μέσω αγοραπωλησιών[1].
Η ΕΕ προκειμένου να αντιμετωπίσει φαινόμενα διαρροής άνθρακα (εταιρείες που μεταφέρουν την παραγωγή τους εκτός ΕΕ για να αποφύγουν το ETS, αλλά εξάγουν προϊόντα στην ΕΕ σε τιμή που, βέβαια, δεν ενσωματώνει κόστος ανθρακικού αποτυπώματος) υλοποιεί το μηχανισμό CBAM, ο οποίος αναπροσαρμόζει προς τα πάνω την τιμή του εισαγόμενου προϊόντος, στα σύνορα, ανάλογα με την ποσότητα αποτυπώματος άνθρακα που φέρει, επιτυγχάνοντας ισονομία μεταξύ παραγωγών εντός και εκτός ΕΕ. O υπολογισμός κόστους ανθρακικού αποτυπώματος είναι πολύπλοκος, βασίζεται κυρίως στο βαθμό εντάσεως χρήσης άνθρακα κατά την παραγωγική διαδικασία και προβλέπει μείωση του καταβαλλόμενου ποσού, αν η χώρα (από την οποία προέρχονται οι εισαγωγές) εφαρμόζει σύστημα διαχείρισης ανθρακικού αποτυπώματος, ενώ σε περίπτωση που αυτό δεν υφίσταται, τότε η τιμή θα υπολογίζεται βάσει (της υψηλότερης τιμής) του ETS.
O μηχανισμός CBAM, σύμφωνα με την Commission, δεν αποτελεί φόρο, αφορά σε επιχειρήσεις τρίτων χωρών (και δεν στοχεύει χώρες), θα εφαρμοστεί από τις αρμόδιες αρχές των χωρών – μελών της ΕΕ, τα έσοδα θα κατευθυνθούν προς το ευρωπαϊκό Ταμείο Καινοτομίας και θα λειτουργήσει ως μοχλός περαιτέρω ενθάρρυνσης τρίτων χωρών για υλοποίηση επενδύσεων σε καθαρές τεχνολογίες και ΑΠΕ.
Θα αρχίσει να εφαρμόζεται από 01.10.2023, για έξι κατηγορίες προϊόντων (1. σίδηρος-ατσάλι και προϊόντα αυτών, 2. αλουμίνιο, 3. υδρογόνο, 4. λιπάσματα, 5. τσιμέντο, 6. ηλεκτρισμό). Σύμφωνα με τον τρέχοντα προγραμματισμό :
- κατά την πρώτη φάση διάρκειας μέχρι το 2025, οι εταιρείες που εισάγουν τα εν λόγω προϊόντα στην ΕΕ, έχουν μόνο υποχρέωση ενημέρωσης για τις ποσότητες των εν λόγω προϊόντων που εισάγουν καθώς και για την περιεκτικότητά τους σε άνθρακα (γεγονός που δημιουργεί στις εξαγωγικές εταιρείες τρίτων χωρών πρόσθετο διοικητικό κόστος, κόστος συμμόρφωσης με τις διατάξεις και ανάγκη παροχής υπηρεσιών για βεβαίωση τήρησης των διαδικασιών).
Η δεύτερη φάση ξεκινά τον Ιανουάριο 2026 (και ολοκληρώνεται μετά από 8ετή περίοδο σταδιακής εφαρμογής το 2034) και περιλαμβάνει την αγορά, εκ μέρους των εισαγωγέων
- της ΕΕ[2], πιστοποιητικών CBAM (ταυτόχρονα με σταδιακή κατάργηση των δωρεάν δικαιωμάτων ETS).
- Από το 2034 ξεκινά η πλήρης εφαρμογή του CBAM (με πλήρη κατάργηση των δωρεάν δικαιωμάτων ΕTS).
Οι επιπτώσεις εφαρμογής του CBAM επί των νοτιοαφρικανικών εξαγωγών εκτιμώνται ως σημαντικές, αφού η ΕΕ αποτελεί σημαντικό εξαγωγικό προορισμό (22% επί συνόλου εξαγωγών το 2022). Σύμφωνα με ανάλυση[3] του έγκριτου οικονομικού Ινστιτούτου Trade and Industrial Policy Studies / TIPS, θα θιχθούν ιδιαίτερα οι τομείς σιδήρου, ατσαλιού, αλουμινίου, πλαστικών, οργανικών χημικών και λιπασμάτων. Η Νότια Αφρική δεν εξάγει ηλεκτρισμό και υδρογόνο (προς το παρόν) στην ΕΕ. Από τον παρακάτω πίνακα, προκύπτει ότι το 7% περίπου των νοτιοαφρικανικών εξαγωγών προς ΕΕ (ή 1,5 δις δολ.) θίγεται από τις διατάξεις του CΒΑΜ.
Σε επίπεδο Αφρικής εκτιμάται ότι εξαγωγές ύψους 7,3 δις δολ. (ή 3,2% των συνολικών εξαγωγών προς ΕΕ ή 0,4% επί του αφρικανικού ΑΕΠ, στοιχεία Μαΐου 2023) βρίσκονται σε κίνδυνο.
Εκ μέρους της Νότιας Αφρικής (αλλά και άλλων αφρικανικών χωρών) υποστηρίζεται ότι ο μηχανισμός CBAM στρεβλώνει το διεθνές εμπόριο (συμφωνίες GATT, TRIPS), επιβαρύνει υπέρμετρα τις αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο αντιμετώπισης αρνητικών συνεπειών της κλιματικής αλλαγής (…pay for EU’s decarbonization journey[4]), είναι ασύμβατος με διεθνείς κλιματικές συμφωνίες (Paris Agreement), προστατεύει την εγχώρια βιομηχανία της ΕΕ, μειώνει την ανταγωνιστικότητα αφρικανικών επιχειρήσεων κλπ. Ιδιαίτερα οι χώρες BRICS έχουν αντιταχθεί με επιχειρήματα : i. την υπέρμετρη επιβάρυνση των χωρών Νότου (Global South), ii. του κινδύνου μείωσης εξαγωγών προς ΕΕ, iii. της αδυναμίας άμεσης ανακατεύθυνσης εξαγωγών προς άλλες γεωγραφικές περιοχές και έγκαιρης προσαρμογής στις διατάξεις του CBAM.
Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από την ΕΕ (η οποία βρίσκεται στην προμετωπίδα της προσπάθειας) και άλλες χώρες (ΗΠΑ, Καναδάς, Ιαπωνία, ΗΒ) ετοιμάζονται να εισάγουν αντίστοιχη νομοθεσία.
Η Νότια Αφρική, ως χώρα με υπερβολική εξάρτηση από τη χρήση άνθρακα, καλείται να αναπτύξει περισσότερο τις ΑΠΕ και να προχωρήσει σε υλοποίηση φιλόδοξων κλιματικών στόχων (εφαρμογή συστήματος τιμολόγησης εκπομπών άνθρακα, μεταρρύθμιση υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου φορολογίας άνθρακα, τουλάχιστον για τους μεγάλους ρυπαντές πχ. ESKOM, SASOL κλπ.)
Ο τρέχων νοτιοαφρικανικός φόρος άνθρακα[5] ανέρχεται σε περίπου 7 δολ ανά εκπεμπόμενο τόνο Co2 και εκτιμάται να διαμορφωθεί σε 20 δολ. το 2026 και σε 30 δολ. το 2030 (πολύ χαμηλότερα από τα 110 ευρώ στην ΕΕ τo Φεβρουάριο 2023). Η σχετική νομοθεσία ξεκίνησε να εφαρμόζεται τον Ιούνιο 2019 και η πρώτη φάση υλοποίησής της θα ολοκληρωθεί στα τέλη του 2025. Η Νότια Αφρική είναι η μοναδική χώρα σε επίπεδο Ηπείρου, που αναπτύσσει σταδιακά μηχανισμό παρακολούθησης και μέτρησης ανθρακικού αποτυπώματος κατά την παραγωγική διαδικασία[6], (Botswana, Σενεγάλη, Ακτή Ελεφαντοστού και Μαρόκο εξετάζουν το θέμα), ενώ υφίστανται προτάσεις για επέκτασή του στις υπόλοιπες 15 αφρικανικές χώρες της Southern Africa Development Community / SADC.
[1] Την περίοδο 2012-2018 η τιμή ήταν κατά μέσο όρο, μικρότερη των 10 ευρώ ανά τόνο, τον Μάρτιο του 2021 ήταν 40 ευρώ ανά τόνο, το 2022 ήταν 87 ευρώ ανά τόνο ενώ το Φεβρουάριο 2023 εκτιμώνταν σε 110 ευρώ ανά τόνο.
[2] Βλ. https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2022/698889/EPRS_BRI(2022)698889_EN.pdf
[3] Βλ. https://www.tips.org.za/images/Policy_Brief_The_EUs_Carbon_Border_Adjustment_Mechanism_and_implications_for_South_African_Exports_February_2023.pdf
[4] Βλ. https://www.tips.org.za/images/SAs_low_carbon_taxes_will_send_money_to_EU_coffers.pdf
[5] Βλ. https://www.elibrary.imf.org/view/journals/002/2023/195/article-A003-en.xml?ArticleTabs=fulltext
[6] Βλ. https://africanclimatefoundation.org/wp-content/uploads/2023/05/800756-AFC-Implications-for-Africa-of-a-CBAM-in-the-EU-06A-FINAL.pdf
Το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων των Τιράνων, ενημερώνει ότι σύμφωνα με ανάλυση της Τράπεζας της Αλβανίας, τα ενοίκια διαμερισμάτων σημείωσαν μεγάλη αύξηση κατά τα τελευταία πέντε χρόνια. Η έρευνα της ΤτΑ περιλάμβανε πάνω από 34.000 διατηρητέα σπίτια/διαμερίσματα ανά την αλβανική επικράτεια, ενώ παρατήρησε τη μέση τιμή σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές της χώρας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, στα Τίρανα σημειώθηκε κατά μ.ο. αύξηση 30%, στις παραθαλάσσιες περιοχές κατά 56%, ενώ στις κεντρικές περιοχές της χώρας κατά 32%. Σύμφωνα με τη μελέτη, μέχρι τα τέλη 2022, η ενοικίαση μιας κατοικίας 85 τ.μ. στα Τίρανα θα κόστιζε σε 57.375 δολάρια μέχρι το τέλος του 2022, στην παραλιακή περιοχή θα κόστιζε περίπου 40.000 και στις κεντρικές περιοχές της χώρας περίπου 38.000 δολάρια.
Εντός αυτής της πενταετίας, η αλβανική ακτογραμμή γνώρισε τη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων, ξεπερνώντας τις κεντρικές περιοχές της χώρας. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη μελέτη, η ενοικίαση ακινήτων υπέστη διακυμάνσεις, κυρίως λόγω της πανδημίας, καθώς από τα τέλη του 2019 και όλο το 2020 παρατηρήθηκε στασιμότητα στις τιμές. Ωστόσο, τα τελευταία δύο χρόνια κατεγράφη αυξητική τάση στις τιμές ενοικίασης με περίπου 13% ετησίως στα Τίρανα και 24% ετησίως για την ακτογραμμή.
Από το δεύτερο τρίμηνο του 2022, η αύξηση του πληθωρισμού και του κόστους ζωής στη χώρα, σύμφωνα με τη μελέτη, έχει επιβραδύνει την άμεση αύξηση των τιμών στην πρωτεύουσα και έχει οδηγήσει σε πολλές διακυμάνσεις στα ενοίκια.
Όπως ενημερώνει η Ελληνική Πρεσβεία στο Πεκίνο,
Tο 14ο Πενταετές Πρόγραμμα για τις Επιχειρήσεις Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους, που δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Βιομηχανίας και Τεχνολγιών Πληροφορικής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, καθορίζεται η στρατηγική εντός της οποίας θα διαμορφωθούν οι συναφείς πολιτικές και ρυθμίσεις κατά την προσεχή πενταετία. Παράλληλα, λαμβάνονται μέτρα για την ενίσχυση της εφαρμογής των προβλέψεων Προγράμματος, αλλά και για την ad hoc αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι Επιχειρήσεις Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους. Σύμφωνα δε με μελέτες της κινεζικής κυβέρνησης, όπως π.χ. η «Έκθεση Εκτίμησης του Περιβάλλοντος Ανάπτυξης των Επιχειρήσεων Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους 2022», οι συνθήκες εντός των οποίων δραστηριοποιούνται οι επιχειρήσεις βελτιώθηκαν σε όλη την κινεζική επικράτεια.
Όμως, παρόλο που, στο τέλος του 2022, η κινεζική κυβέρνηση ανέστειλε την εφαρμογή της καλούμενης «πολιτικής μηδενικού κρούσματος COVID-19», δεν φαίνεται να έχει ακόμα καταγραφεί η αναμενόμενη εύρωστη οικονομική ανάκαμψη. Σύμφωνα δε με την «Μελέτη Επιχειρηματικής Εμπιστοσύνης 20223» του Επιμελητηρίου, η επιβράδυνση της κινεζικής, αλλά και της παγκόσμιας ανάπτυξης, έχει αντικαταστήσει την πανδημία, ως η μεγαλύτερη πρόκληση των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Κίνα, με την συνεχιζόμενη εμπορική διαμάχη Η.Π.Α.-Κίνας να ακολουθεί στην δεύτερη θέση.
Έχοντας πλέον να αντιμετωπίσουν αυξανόμενους κινδύνους και ένα πιο ασταθές και πολιτικοποιημένο επιχειρηματικό περιβάλλον, οι ευρωπαϊκές Επιχειρήσεις Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους αντιμετωπίζουν πρόσθετα εμπόδια που δυσχεραίνουν την υγιή ανάπτυξή τους στην κινεζική αγορά. Ορισμένες προκλήσεις είναι διαχρονικές, όπως π.χ. τα εμπόδια στην πρόσβαση στην αγορά, η γραφειοκρατία και η έλλειψη ισότιμης μεταχείρισης. Άλλες, όπως π.χ. η φυγή των αλλοδαπών εργαζομένων και οι γενικότερες δυσκολίες προσέγγισης και διατήρησης ταλέντων, διογκώθηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας και συνεχίζονται ακόμα και μετά την άρση των υγειονομικών περιορισμών. Τέλος, οι Επιχειρήσεις Μικρού Μεγέθους έχουν επίσης να αντιμετωπίσουν προκλήσεις που συνδέονται με την διεκπεραίωση της πράσινης μετάβασής τους, σε ό,τι αφορά στις δραστηριότητές τους στην Κίνα.
Το 14ο Πενταετές Πρόγραμμα θέτει φιλόδοξους στόχους για την ενίσχυση της υγιούς ανάπτυξης των Επιχειρήσεων Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους. Καθώς η Κίνα ανοίγεται και πάλι στον κόσμο, μετά από τρία (3) έτη απομόνωσης, αποκτά ιδιαίτερη σημασία το κατά πόσο η κυβέρνηση θα υλοποιήσει τις διακηρύξεις της, εφαρμόζοντας υποστηρικτικά μέτρα που θα στοχεύουν στην αντιμετώπιση βασικών παλαιών και νέων εμποδίων που αντιμετωπίζουν τόσο οι εγχώριες, όσο και οι αλλοδαπές Επιχειρήσεις Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους.
Επίσης, σύμφωνα με την Έκθεση, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον ευάλωτο χαρακτήρα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων μικρού μεγέθους και την ανάγκη στήριξης των δραστηριοτήτων τους στην ελκυστική μεν, ολοένα και δυσχερέστερη δε κινεζική αγορά, οι λειτουργία ευρωπαϊκών ιδρυμάτων και επιχειρηματικών συνδέσμων, αλλά και η υλοποίηση προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωσης όπως π.χ. το Κέντρο Ευρωπαϊκών Επιχειρήσεων Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους και το Γραφείο Στήριξης Επιχειρήσεων Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους σε θέματα Διανοητικής Ιδιοκτησίας, εξακολουθεί να είναι σημαντική, προκειμένου να εκπροσωπούνται αποτελεσματικά οι Επιχειρήσεις Μικρού και Μεσαίου Μεγέθους, αλλά και να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα εφόδια για την επιτυχή δραστηριοποίησή τους στην Κίνα. Επίσης, η εμβάθυνση της συνεργασίας με την διεθνή επιχειρηματική κοινότητα θεωρείται ότι θα επιδράσει θετικά στην αποκατάσταση της αποτελεσματικότητας, φερεγγυότητας και προβλεψιμότητας της κινεζικής αγοράς και ότι θα παράσχει σταθερές βάσεις για την βιώσιμη και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας.
To Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της Σεούλ ενημερώνει για την Έκθεση που συνέταξε και αφορά στην Οικονομία της Νοτίου Κορέας και στην ανάπτυξη των διμερών οικονομικών και εμπορικών σχέσεων Ελλάδας -Νοτίου Κορέας.
Το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών σχέσεων της Αργεντινής, αποστέλλει Ενημερωτικό Δελτίο με Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις της Αργεντινής που εξάγουν εξαρτήματα και μέρη για σκάφη και πλοία
Η Γενική Διεύθυνση Τελωνείων και Ε.Φ.Κ, Διεύθυνση Τελωνειακών Διαδικασιών, Τμήμα Γ΄, ενημερώνει για την έκδοση σχετικών αποφάσεων του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ), αναφορικά με την προσωρινή απαγόρευση παράλληλων εξαγωγών και ενδοκοινοτικής διακίνησης φαρμακευτικών προϊόντων, στο πλαίσιο διασφάλισης της επάρκειας των προϊόντων αυτών στο εσωτερικό της χώρας. Τα φαρμακευτικά προϊόντα που εμπίπτουν στην απαγόρευση των εν λόγω αποφάσεων, με ισχύ από 01-08-2023, περιλαμβάνονται στους συνημμένους πίνακες αυτών.
Το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών σχέσεων του Βερολίνου, ενημερώνει για τα Νέα σχέδια νόμου για υποχρεωτικό δημοτικό σχεδιασμό θέρμανσης και απλοποίηση διαδικασίας εγκατάστασης φωτοβολταϊκών συστημάτων
Η Πρεσβεία της Ελλάδος στην Χάγη (Γραφείο Οικονομικών & Εμπορικών Υποθέσεων) αποστέλλει ενημερωτικό δελτίο με οικονομικές και επιχειρηματικές ειδήσεις από την Ολλανδία για το δίμηνο Ιουλίου Αυγούστου 2023
Το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων των Τιράνων, ενημερώνει ότι οι εμπορικές τράπεζες ετοιμάζονται για νέες εκδόσεις ομολόγων μέσω ιδιωτικών προσφορών.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (FSA) αναμένεται να εγκρίνει αποφάσεις σχετικά με την καταχώριση προσφορών από την Banka Kombetare Tregtare (BKT) και την Union Bank για την έκδοση εταιρικών ομολόγων. Για την BKT, αυτό σηματοδοτεί την πρώτη έκδοση αυτών των χρηματοδοτικών μέσων. Όπως είχε ήδη ανακοινωθεί τον Ιούλιο, η BKT ετοιμάζεται να ασφαλίσει χρέος ύψους 40 εκατ. ευρώ μέσω της έκδοσης εταιρικών ομολόγων με ιδιωτική τοποθέτηση.
Οι μεγαλύτερες τράπεζες του κλάδου θα αντιμετωπίσουν περαιτέρω κεφαλαιακές απαιτήσεις φέτος. Μέχρι το τέλος του 2023, οι τράπεζες αυτές πρέπει να επιτύχουν επιπλέον 1,5% στο συνολικό δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας. Επί του παρόντος, η υποχρέωση αυτή ισχύει για τις τέσσερις συστημικά σημαντικές τράπεζες: Banka Kombetare Tregtare, Credins Bank, Raiffeisen Bank Albania, OTP Bank Albania και Intesa Sanpaolo Bank Albania.
Υποχρεούνται να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις για τα εποπτικά κεφαλαιακά μέσα και τις αποδεκτές υποχρεώσεις (MREL), όπως προβλέπεται από τον κανονισμό που εγκρίθηκε από την Τράπεζα της Αλβανίας τον Δεκέμβριο του 2020.
Ο εν λόγω κανονισμός σχετίζεται με το νέο πλαίσιο που εισάγει ο νόμος για την "Ανάκαμψη και εξυγίανση των τραπεζών". Μέχρι το 2027, ο απαιτούμενος δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας για τις μεγαλύτερες τράπεζες μπορεί να φθάσει έως και το 27%, από την ελάχιστη απαίτηση του 12% του 2019. Εν τω μεταξύ, η Union Bank εφαρμόζει εδώ και αρκετά χρόνια την έκδοση εταιρικών ομολόγων. Η επικείμενη έκδοση θα έχει διάρκεια 7 ετών και εταιρικό ομόλογο 4,85%, συνολικού ύψους 3,5 εκατ. ευρώ. Ο "Κανονισμός Κεφαλαιακής Επάρκειας" αναγνωρίζει τα χρεωστικά μέσα μειωμένης εξασφάλισης ως μέρος των εποπτικών κεφαλαίων των τραπεζών, μέχρι το ένα τρίτο των συνολικών εποπτικών κεφαλαίων. Τα τελευταία χρόνια, οι τράπεζες αντιμετώπισαν σταδιακή αύξηση των κεφαλαιακών απαιτήσεων, με την εισαγωγή μακροπροληπτικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας και συμπληρωματικών κανονιστικών πλαισίων που σχετίζονται με το καθεστώς έκτακτης παρέμβασης. Εκτός από τη βασική απαίτηση του 12% που περιγράφεται στον "Κανονισμό Κεφαλαιακής Επάρκειας", από το 2019 εφαρμόζονται επίσης τα μακροπροληπτικά κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας. Το συντηρητικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας για όλες τις τράπεζες του τομέα ήταν 1,5% για το 2022, ενώ μέχρι το τέλος του 2023 πρέπει να τηρηθεί το αυξημένο επίπεδο του 2%. Επιπλέον, οι τέσσερις συστημικά σημαντικές τράπεζες υπόκεινται σε ειδικά αποθέματα ασφαλείας ύψους 0,5%, 1% και 1,5%, ανάλογα με τη βαθμολογία συστημικής σημασίας τους. Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα αποθέματα ασφαλείας και τις ειδικές προσθήκες, ο απαιτούμενος δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας κυμαίνεται μεταξύ 16% και 19% για τις συστημικά σημαντικές τράπεζες και 14% και 17% για τις άλλες τράπεζες. Οι τράπεζες πρέπει να πληρούν διαδοχικά τις ελάχιστες εποπτικές κεφαλαιακές απαιτήσεις, τις ελάχιστες απαιτήσεις MREL και, τέλος, τα μακροπροληπτικά κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Αλβανίας, ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας για τον τραπεζικό τομέα ανήλθε στο 19% στα μέσα του τρέχοντος έτους, από 18,9% στο τέλος του προηγούμενου έτους. Ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας μετρά την αξία των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων του τραπεζικού τομέα σε σχέση με την αξία των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο στοιχείων ενεργητικού και αποτελεί τη σημαντικότερη ρυθμιστική παράμετρο για τον τραπεζικό τομέα και βασικό δείκτη της ικανότητας των τραπεζών να αντέξουν πιθανές ζημίες στο μέλλον. Από την άλλη πλευρά, η σημαντική αύξηση των κεφαλαιακών απαιτήσεων τα τελευταία χρόνια μπορεί να καταστήσει δύσκολο για συγκεκριμένες τράπεζες να ανταποκριθούν πλήρως στις κανονιστικές απαιτήσεις. Για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις αυτές, οι τράπεζες χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο χρεωστικούς τίτλους μειωμένης εξασφάλισης, κυρίως μέσω της έκδοσης ομολόγων ιδιωτικής τοποθέτησης. Τα μέσα αυτά επιτρέπουν την εκπλήρωση μέρους των πρόσθετων κεφαλαιακών αναγκών χωρίς να απαιτούνται νέες εισφορές κεφαλαίου από τους μετόχους ή να αποκλείεται πλήρως η δυνατότητα διανομής μερισμάτων από τα κέρδη. Η αξία των εταιρικών ομολόγων από εμπορικές εταιρείες έφθασε σε νέο ρεκόρ στο τέλος του 2022. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Αρχής Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (FSA), το χαρτοφυλάκιο των εν λόγω μέσων, υπολογιζόμενο ως η εκδοθείσα και ανεξόφλητη αξία, έφθασε τα 14,1 δισ. αλβανικά λεκ ή σχεδόν 123 εκατ. ευρώ. Μόνο κατά το προηγούμενο έτος, η αξία του χαρτοφυλακίου ομολόγων αυξήθηκε κατά 4 δισεκατομμύρια αλβανικά λεκ ή 40,6%.
Πηγή: Monitor
Για 11η συνεχή χρονιά ο διαγωνισμός οίνου " SAKURA - Japan Women's Wine Awards" θα λάβει χώρα το 2024.
Η προθεσμία για αιτήσεις συμμετοχής λήγει στις 30 Νοεμβρίου 2023.
Περαιτέρω πληροφορίες για τις αιτήσεις, τον διαγωνισμό και τις συμμετοχές στον φετινό διαγωνισμό, μπορείτε να βρείτε αναλυτικά στον παρακάτω ιστότοπο:
